No to pojechaliśmy, samochodem. Był czerwiec 2009 r.
Na miejscu powitali nas gospodarze. Nie wiem czemu, ale wzięli nas za małżeństwo. Nie wiedziałam jak to sprostować.
Ukrywałam przed nimi prawą rękę, bo przecież nie było na palcu ani pierścionka zaręczynowego, ani obrączki.
Gospodarze tego domu mieszkali na parterze, a my mieliśmy mieszkać w jednym z dwóch apartamentów na pierwszym piętrze.
Apartament nas miło zaskoczył. Wyglądał dokładnie tak jak na zdjęciach. 2 pokoje z łazienką plus aneks kuchenny.
Wieczorem kiedy zaczęliśmy się zbierać do snu, nagle odkryliśmy, że jest przygotowane tylko do snu łoże małżeńskie, a w wersalce nie ma pościeli...
Kilka lat później ... 29.01.2020 r.
Pamiętam te chwilę. Bardzo się zmartwiłam tym, że w wersalce nie ma pościeli.
Właściwie to mogliśmy pójść do właścicieli i poprosić o dodatkowy komplet pościeli, ale dlaczego tego nie zrobiliśmy? Nie wiem. Może z powodu wstydu?
No ja na pewno wstydziłam się im pokazać na oczy i powiedzieć, że nie mamy ślubu i dlatego chcemy spać oddzielnie. Bez sensu prawda? Teraz to wiem i śmiać mi się chce z samej siebie.